از نجف اشرف به اسلامبول علیّه، عموم ایرانیان. به موجب تظلمات[۱] واصله از ایران، اعادی[۲] معدلت و مشروطیت درصدد برآمده‌اند که در رفع ید[۳] از حقوق ملیه و ابطال مشروطیت، رسماً از بعضی افراد ملت مظلومه، بالمجبوریه سند بگیرند و جماعتی را با کمال شدت بر این گماشته‌اند. لهذا بر این خدام مذهب جعفری که رؤسای روحانی ملت ایران و قاطبه جعفری مذهبیم، لازم است که مجبوریت و مظلومیت ملت ایران را به جمیع دول معظمه و پارلمان‌های محترمه تظلماً اعلام، و احقاق حق آن ملت مظلوم را از تمام اعضای عالم تمدن و انسانیت بخواهیم، و به موجب تلگراف، آن برادران محترم را زحمت می‌دهیم که ان شاء الله شرح تظلم را به طوری که باید به دولت علیّه عثمانیه و مجلس سلانیک[۵] و به جمیع دول معظمه و پارلمان‌های محترمه و اعضای عالم انسانیت برسانند و چگونگی را اعلام نمایند. رؤسای‌مذهب جعفری، علمای نجف اشرف. نجل المرحوم: میرزاخلیل، محمدکاظم الخراسانی، عبدالله المازندرانی* **پاورقی‌ها:** [۱] دادخواهی‌ها [۲] جمع الجمع عدو: دشمنان [۳] کوتاه کردن دست [۴] مجلس [۵] مجلس سلانیک در سپتامبر ۱۹۰۶ در شهر بندری سلانیک با شرکت گروهی از افسران و کارمندان ترقیخواه عثمانی و تحت نام «جمعیت حریت عثمانی» شکل گرفت. این جمعیت سال بعد با اعزام نمایندگانی به پاریس در سپتامبر ۱۹۰۷ با «جمعیت اتحاد و ترقی» عثمانی، اتحاد خود را اعلام داشت. اهداف اصلی مجلس یا انجمن سلانیک عبارت بود از: ۱) نجات وطن از وضع دشواری که گرفتارش شده بود؛ ۲) نجات ملت از ظلم و اسارت و تأمین زندگی شایسته برای آنان. رسیدن به این دو هدف، در گرو احیاء اجرای قانون اساسی بود. * تاریخ بیداری ایرانیان (بخش دوم)، ص ۲۲۵؛ [روزنامه] انجمن تبریز، س ۳، ش ۱۱، مورخ ۱۲ رمضان ۱۳۲۶ ق، ص ۴؛ [روزنامه] حبل‌المتین، س ۱۶، ش ۱۲، مورخ ۱۰ رمضان ۱۳۲۶ ق، ص ۳؛ سیاست‌نامه خراسانی، ص ۱۹۹.