جناب نورچشما [۱]! مکرما! من که چیزی اظهار نکردم، ولی به میل فلان و فلان، آنقدر هم که در مجالس گفتگو کردند لازم و پسندیده نبود. حالا گذشته، چون حضرت مستطاب اجل، وزیر داخله تلگرافی به من فرمودند، حالیه باید ترتیب داد که شأنی برای مجاهدین گذاشت که به خواهش من اصلاح کردند و عمل اسفرورین [۲] را هم از قراری که دیروز شنیدم طوری قرار اصلاح را گذاشتند و حالا باید مجلس معین کرد که افتخاری هم برای من و مجاهدین باشد، اصلاح نمود که من آنچه صلاح باشد تلگراف بزنم. اینطور بود اصلاح کردیم، اره از این به بعد دیگر تلگرافات به هیچ قِسم نزنید تا من حکومت را ملاقات کرده، بعد شما را ملاقات نمایم. قراری بدهم که ده بیست نفر از مجاهدین محترمین باشند، شما باشید و من و حکومت. اصلاحی کرده جوابی عرض کنم. از آن به بعد باید قدغن نمایید سخنان رنجش‌آمیز دیگر نفرمایند. حتمی نمایید که به استصواب من صلح شود. با این کار اصلاح شده، اقدام به آسایش ولایت و ترتیبات بلدی افتد و رفع غرض مغرضین ولایتی را بکنید که او [۳] است حاکم خدمتی تواند کرد. والسلام. **پاورقی‌ها:** [۱] منظور، فرزندش میرزا حسن (رئیس‌المجاهدین) است. [۲] از نواحی شهرستان تاکستان استان قزوین. [۳] در اصل نقطه‌چین.