بدیهی است که هر ملتی از بدو خلقت دنیا با امروزه رستگاری آنها به دست علما بوده است. بعضی از کج‌نظران چنان فرض می‌نمایند که احکام شرع فقط ناظر به امور آخرت است و علمای آنها هم (اهتمام به آخرتند) و حال آنکه این طور نیست. اگر درست دقت نمایید در احکام شرع ما همان طور که دستور امور معاد است ناظر به امور معاشیه ما هم هست. پس همین طور که علما هدایت کردند مردم را به آخرت، همین طور علما، عالمان، مردم را از حیث امور معاشیه و تمدن آگاه کردند؛ خاصه در این عصر چهاردهم که نهایت ظلم به این ملت وارد شده و گرفتار ظلم بودند و از یک سال و نیم قبل شیدالله سندین؟ (دیگر که نزدیک است رشته دین گسیخته گردد و چاره از برای بقاء و استقلال این دولت اسلامیت ندارند: جز اینکه سلطنت را مشروطه نمایند؛ اهل به دستیاری سایر علما و اهل مملکت، سلطنت تشبیه؛ ظالمة چندین ساله (رقاب) به سلطنت مشروطه نمودند. از همت این دو بزرگوار و همراهی علمای سایر بلاد خاصه در آذربایجان که در حقیقت دارالسلطنه تبریز این مملکت است به واسطة وجود جناب مستطاب آقای حاجی میرزا حسن آقای مجتهد و اقدامات مجدانه ابتدائی سلطنت مستبده تبدیل به سلطنت مشروطه گردید و اگر فی‌الجمله در این اراضی تأخیری در خشنود به هم رساندن انشان در مجلس مقدس شده است امیدواریم که بعدها از اقدامات خودشان بیش از پیش ملت را خشنود فرمایند. و این هم البت‌های است که خودشان نوشته‌اند قرائت بشود. (قرائت شد به این مضمون): «از بدو امر مشروطیت نهایت جهد و جهد را در استقرار آن به عمل آوردم و در این مدت هیچ وقت از تغییر و تأیید این اساس و تقویت بین اسلام و خیرخواهی ملت و دولت غفلت نکرده‌ام، اگر در آمدن به مجلس مقدس و اظهار همراهی و اشتیاق خود فی‌الجمله تأخیری شده به واسطة پارهای از موانع بوده است. امیدوارم که بعدها بیش از پیش در تغییر این اساس و ازدیاد اتحاد و اتفاق، اقدامات نموده خاطر عموم را از خود خشنود و خوشنود سازد. خداوند ان شاء الله این مجلس و این وکلا را تأیید نماید و آقایی را که قصد دارند دوباره اساس این مملکت رجوع به استبداد نماید، برطرف و نابود فرماید.»