برای هرکس که مدعی پیدا می‌شود البته از روی عقل کار می‌کند و مدعی عاقل، مطالب را القا می‌کند به دوستان نادان و آنها را آلت کار قرار می‌دهد، چنانچه در عهد حضرت امیرالمؤمنین (ع) عمروعاص مطالب را به طور دوستی به اعوان و انصار حضرت، القاء می‌کرد و به مقاصد خود نایل می‌شد. حال مَثَل ما هم همین طور است. اغلب این اشخاص [۱]، مشروطه طلب و دوستدار مجلس هستند اما مفسدین، آنها را محرک می‌شوند که بلکه یک آشوبی نمایند؛ چنانچه هر حرفی که می‌زنند بوی آشوب می‌آید. و بعضی [حرف‌ها] راجع به همسایگان [۲] می‌شود باید رفع آنها را نمود که این تحریکات و القائات را می‌نمایند. وقتی که عنوان شرع می‌نمائیم یک عده را بر ضد می‌انگیزانند، مسئله وزرا که در بین بیاید بعضی مذاکرات می‌شود و گفته‌اند که وکلا باید با وزرا مراوده نمایند. مکرر گفته‌ام که مراوده با وزرا ضرر ندارد و تاکنون بنده تا وزیری به دیدن من نیامده من بازدید نرفته‌ام مگر یک دفعه به دیدن وزیر داخله و یک دفعه هم خانه فرمانفرما. نمی‌دانم چطور مردم را گول می‌زنند و می‌خواهند آشوب نمایند؟ معلوم است مقصود این اشخاص این است که مجلس از کار بیفتد، ولی ما برحسب تعهدی که کرده‌ایم تا جان داریم از وظیفه خود دست نخواهیم کشید. **پاورقی‌ها:** [۱] منظور افراد عادی مخالف مشروطه است. [۲] منظور انگلستان، روسیه و عثمانی است.