دوره سابق، دوره استبداد بود که به هر شکل امکان می‌یافت بلاد را منظم می‌کردند. بعد از آن، تغییر وضع یافته و سلطنت مستبده به سلطنت مشروطه تبدیل گردیده که بنای امور از روی عدل و مساوات گذارده شود. قرار شد وکلا بیایند و وضع قوانین نمایند که به موجب آن قوانین، امور مملکت بر وفق عدالت فیصل‌گیرد ولی مجلس به انجام وظایف خود تا حال نتوانسته اقدام کند. این اغتشاش هم نمی‌گذارد. اگر از روی تعمق ملاحظه شود معلوم می‌گردد که هریک از این مفسده‌ها که ظهور می‌کند ضررش کمتر از آن است که مجلس از مقاصد اصلیه باز مانَد و به رفع این مفاسد جزئی بپردازد. تاکنون تکالیفی که از طرف مجلس، معیّن شده داده نشده. با وصف این، احوال روز به روز بدتر خواهد شد. این حرکت دادن قوام[۱]، قوه جبریه لازم دارد. قوای سابق دولت از میان رفته، شما هم نمی‌گذارید [دولت] قوای خود را اعمال کند والا رفع این گفتگوها می‌شد. این دست شیطانی است که این فسادها را تولید می‌نماید. **پاورقی‌ها:** [۱] منظور قوام‌الملک شیرازی، حاکم شیراز است که از ثروتمندان و متنفذان آنجا و از مخالفان سرسخت مشروطه به شمار می‌رفت و علما و مردم شیراز خواستار عزل و اخراج او بودند. « [روزنامه] مجلس، س ۱، ش ۱۰۲، شنبه ۱۹ ربیع‌الثانی ۱۳۲۵ ق، ص ۲.