کدام دلیل دلالت می‌کند از عقل و نقل که به اجتماع رأی جماعتی از ارباب غرض که نه معصوم باشند و نه عدالت و نه علم به باطن مردم داشته باشند و نه علم به مصلحت خلایق داشته باشند، چنان مرتبه بزرگی از برای هر بی‌سر و پایی ثابت‌کنند و همین که رأی ایشان بر یکی قرار گرفت باید متابعت او کرد، هر چند مثل معاویه و یزید باشد. دانستن مسائل دین با آن همه وفور و اَشکال و اغلاق [۱] و موافقت مصالح عامه مسلمین و سیاست و ریاست در جمیع آفاق و ترویج امور دین و دنیای اهل عالَم، باید به‌کسی موکول باشد که امین باشد و محفوظ باشد از خطا، و جاهل و نادان به حکمی از احکام... نباشد، و چنین کسی را غیر از خدا و پیغمبر نمی‌شناسد و تعیین نمی‌تواند کرد. به اتفاق شیعه، مراد از اولوالامر، ائمه طاهرین علیهم السلام می‌باشند... و امر کردن الهی به وجوب اطاعت مطلق سلطان -هر چند ظالم و بی‌معرفت به احکام الهی باشد- قبیح است. پس عقل و نقل معاضدند در اینکه کسی که خدا اطاعت او را واجب‌کند، باید معصوم باشد و عالِم به جمیع علوم باشد؛ مگر در حال اضطرار و عدم امکان وصول به خدمت معصوم، که اطاعت مجتهد عادل مثلاً واجب می‌شود. غایت آنچه از ادلّه مستفاد می‌شود، نیابت مجتهد است در اموری که وظیفه امام است در مرافعات و احکام و ولایت بر اموال صغار و غُیَّب [۲] و تقسیم خراج اراضی خراجیه و اموال، نه ولایت او بر اموال امام به هر نحو که خواهد تصرف‌کند. **پاورقی‌ها:** [۱] مشکلات، صعوبت‌ها [۲] غُیَّب: جمع غایب: غایبان، غیر حاضران