از کرمان به طهران، سرتخت، توسط حاجی قوام دیوان، مجلس مقدس و وزارت داخله دامت شوکته و عدلیه عظمی و جراید ملی. اوضاع ادارات کرمان به درجه‌ای هرج و مرج است که از اندازه تحمل خارج شده. استبداد ظلم به اندازه‌ای طلوع نموده که اهالی هرگز در زمان استبداد چنین ظلم‌ها ندید. یرحم الله انیاش و نواز بلند است. ولایات و بلوکات در اداره مالیه حراج، رعیت فروشی رواج، حکام جزو قتل و نهب[۲] شده، ظلمی در بلوکات نموده‌اند که قلم عاجز از تحریر. مظلومین و ورثه مقتولین در شهر حاضر، دادخواهی نیست. فشار به انجمن آورده، عدلیه قانونی در کرمان نیست. به اسم عدلیه و قانون حقوق رعیت هدر. ایالت کرمان عدلیه ندارد. بازار رشوه رواج، مالیه به کلی بی‌ترتیب، مخالف جمیع قوانین. این وضع اصلاح‌پذیر نیست. مراتب را به عرض اولیای امور رساندیم. هرگاه وضع استبداد است و باید این ظلم‌ها را بنمایند که اطلاع دهید و انجمن هم لازم نمی‌باشد. هرگاه ایران مشروطه است توجهی به این اساس سرحدی بفرمایند. ادارات را بر حسب قانون مرتب، و رؤسای صحیح معین فرمایید. انجمن هم با کمال افتخار در خدمتگزاری حاضر. مسلم است انجمن، ناظر اجرای قوانین است یا ظلم و استبداد؟ و آنچه نقض قوانین را اخطار کرده فایده نکرده و فعلاً انجمن را تعطیل نموده و افتتاح نخواهد شد، الا پس از اصلاح دوایر دولتی و اجرای قوانین مقرر. **پاورقی‌ها:** [۱] عبارت در اصل چنین است. [۲] تاراج، غارت