قاطبه برادران ایمانی و اخلاء[۱] روحانی وَقَیهُم اللهُ کَیدَ اَعدائِهم[۲] را اعلان می‌شود: از اول زمان بیداری، ملت ایران و درخواست نمودن مشروطیت، دولت علیّه را حضرات آیات‌الله دامت برکاتهم، بر حسب آنچه در ذِمّه[۳] داشتند از نگهبانی و حراست آیین احمدی، خودداری نکرده و هرچه مقتضای وقت بوده، از بیان احکام الهی عزّ اسمه و مواعظ بلیغه و تنبّه غافلین و ارشاد جاهلین و تهدید اشرار و توبیخ مفسدین و اِعانت[۴] مجاهدین و ارائه طریق به کارکنان ملت و سفارشات به اولیاءِ دولت، به عمل آوردند؛ در حالتی که هیچ نقطه از معموره‌های کره، خالی از اوراق تلگرافی و احکام کتبی و دعات مبعوثه[۵] آنها نبوده، باز هم مفسدین در مقام القاءِ شبهات عوامفریب برآمده، همان احکام مُطاعِه[۶] مصرحه[۷] به لزوم مشروطیت دولت علیّه ایران و اطاعت عامه مردم از مجلس شورای ملی - شید الله ارکانه - را جور دیگر ارائه می‌کردند و افتراهای رنگارنگ به آیات باهِره[۸] حق جلّ و عَلا بستند و هر روز اسباب دردسر فراهم و مردمان فقیر را دچار مخاطرات عدیده می‌کردند؛ تا آن که بحمد الله به مقتضای وَ مَکَروا وَ مَکَر الله وَ اللَهُ خَیرُ الماکِرینَ[۹]، تلبیسات[۱۰] آنها ثمری نکرد و عامه مردم احقاق حقوق مشروعه خود [را] کردند و کعبه آمال ملت - دارالشوری ملی - در نهایت قدرت و فعالیت برپا شد و اشرار و قُطاع‌الطریق[۱۱] از جنوب و شمال سرکوبی شدند و بهانه اجانب قطع گردید، ولیکن چون اول هر کاری خالی از عیوب و اشکالات نیست - سِیّماً اداره شدن یک دولتی که سال‌های سال به طرز استبداد و فَعال‌مایَشایی[۱۲] تربیت شده و عامه ملت، در بحر جهالت غوطه‌ورند و فقر و فلاکت، آنها را مبهوت کرده و دشمنان جنوب و شمال با نهایت قدرت، دام‌های مکاید[۱۳] خود را در اطراف گسترده‌اند - اسباب عدم انتظام امور را به نحو آتَم و آکمل[۱] فراهم کرده‌اند، و لذا هر روز شکایات عدیده از اطراف بُلدان[۲] از بی‌انتظامی ادارات و تعدی بقیه‌السیف[۳] مستبدین سابق و تحمیلات غیرمترقبه به حضور باهرالنور[۴] حضرات آیات‌الله دامت برکاتهم رسید، آن وجودات مقدسه هم برحسب وظیفه خود، تلگراف به توسط حضرت اجل اشرف ناصرالملک به اولیای امور فرمودند. چون عین آن تلگراف طبع شده و منتشر گشته، باز بنا بر وتیره[۵] سابق، چنین مذکور می‌شود که از گوشه و کنار، آشوب‌طلبان مفسد[۶] تلگراف را که به جهت تَشیید[۷] مبانی مشروطیت شده، بر مردمان ساده‌لوح جور دیگر ارائه می‌کنند و هنوز هم مأیوس از اِفساد نشده‌اند و آن خیالات خام از سر آنها بیرون نرفته، و لذا این خادمان شرع احمدی، عموم برادران خود را آگاه می‌نماییم که بر حسب عین همین تلگراف و سایر احکام مُطاعه کتبی و تلگرافی رؤسای روحانی دین حنیف اسلام بر عامه مسلمانان واجب و لازم است که نهایت جدّ و اطاعت و همراهی از مجلس شورای ملی شید الله ارکانه داشته باشند و رفع نواقص خویش را از آن مقام منیع درخواست کنند و هیچگونه خودسری که موجب بهانه اجانب و به باد رفتن استقلال سلطنت شیعه است ننمایند، و ملتفت مکاید مفسدین بیدین که هیچ غرضی جز به باد دادن دین ودولت ندارند بوده باشند که مبادا مردمان سطحی، نظر را اِغوا کنند و تجدید مطلعی نمایند؛ کما این که عامه ایرانی نژادان غیور باید ملاحظه نمایند که امروزه استقلال این سلطنت و حفظ آن از تعدیات همجواران طَمّاع، منوط و متوقف بر تشکیل افواج نظامی مرتب و تهیه استعدادات[۸] مقتضی این عصر می‌باشد و آن ممکن نشود مگر با ازدیاد قوه مالیه، رونق نگیرد مگر به تحمل عموم تبعه ایران تحمیلاتی را که وکلاءِ ملت صلاحدید نمایند؛ و الا اگر اقتصار[۹] بر مالیات سابق شود، همان آش است و همان کاسه. سرباز باید هیزم‌شکنی کند و توپچی قصابی کند و مأمورین ادارات داخله و خارجه به دزدی و تقلبات، امورات خود را بگذرانند. و مرام حضرات آیات‌الله دامت برکاتهم در این دستخط مبارک تلگرافی که شکایات از تحمیلات فوق‌الطاقه[۱۰] فرموده‌اند، آن است که عامه مردم عرضه‌داشت به حضور مبارک آنها نموده‌اند که تحمیلات زیاد می‌شود و در بین - کما فی السابق - راهزنان دولت و ملت حیف و میل[۱] می‌کنند و هیچ به کار اصلاح مملکت صرف نمی‌نمایند و لذا توبیخ فرمودند؛ و الا اگر معلوم شود که تمام این وجوه مأخوذه، صرف حفظ بیضه[۲] اسلام و استقلال سلطنت شیعه می‌شود، هیچ اشکالی در وجوب دادن آن وجوه نیست، بلکه اگر حفظ این سلطنت توقف بر اَضعاف مضاعف[۳] این تحمیلات داشته باشد، بلارَیب[۴] وجوب التزام به آن را بر عامه مردم اعلام خواهند فرمود و تخلف از اداءِ آن را از موبقات[۵] کبیره خواهند شمرد؛ چنانچه در دستخط‌های مبارکه کراراً مرقوم فرموده‌اند و مُعانده[۶] با این اساس مقدس را محاربه با امام زمان قرار داده‌اند. چه خوش است که مردمان باهوش، ملاحظه برادران اسلامی خود را که در قفقازیه و هند و غیرهما هستند، بفرمایند که در تحت فشار سلاطین کفر متحمل چه تحمیلات فوق‌الطاقه می‌شوند بدون آن که از احدی از آنها ناله و فغانی بر آید، بلکه همگی متشکر و دل خود را خوش کرده‌اند که در عروق و اعصاب آن ممالک، قوای برقیه جاری است و کارخانجات بخاری در کار است. اگرچه امور مذهبی نسیّاً مَنسیّاً[۷] شده و شعایر[۸] دینی بالمَرّه[۹] از میان رفته. پس، در صورتی که سلطنت شیعه با غایت مراقبت، بر حفظ اساس مذهبی و نهایت رعایت بر اجرای قوانین الهی توقف بر نصف آن تحمیلات داشته باشد، بدیهی است که چقدر تشکر دارد و عامه مسلمانان با منتها درجه امتنان باید در ادای آن حاضر باشند و تَسابق[۱۰] بر یکدیگر بجویند که ان شاء الله به همراهی مسلمانان غیور، این دولت ابد مدت روز به روز بر شوکت و اقتدار خود بیفزاید ودر ترویج صنایع و علوم و تربیت عموم تبعه کوشش و اجتهاد نماید تا آن که به اندک زمانی قضایای ترقیات محیرالعقول[۱۱] ژاپون را از صفحات تاریخ ترقی عالم نسخ نموده، ذکر جمیل خویش را شمع محفل سیاسیون عالم قرار دهند. غره شهر رجب. **پاورقی‌ها:** [۱] جمع خلیل: دوستان [۲] خداوند آنها را از شر دشمنانشان در امان بدارد! [۳] عهده [۴] یاری [۵] دعات مبعوثه: مبلغان انتخاب شده [۶] اطاعت شده [۷] آشکار [۸] منظور، مراجع تقلید مشروطه‌خواه نجف اشرف است. [۹] ال عمران، ۵۴: و نیرنگ زدند و خدا هم کیفر نیرنگشان را داد. [۱۰] عوامفریبی‌ها [۱۱] راهزنان [۱۲] فعال مایشاء: خودکامگی [۱۳] جمع مکیده: مکرها، خدعه‌ها [۱] اتم و اکمل: تمامتر و کاملتر [۲] جمع بلد: شهرها [۳] بازمانده، به جا مانده [۴] انور [۵] روش [۶] در اصل: مفسدان [۷] استوار کردن [۸] نیرو و تجهیزات [۹] اکتفا کردن [۱۰] بیش از حد تحمل [۱] گرفته شده [۲] اساس [۳] اضعاف مضاعف: چند برابر [۴] بدون شک [۵] گناهان [۶] ستیزه، دشمنی [۷] نسیاً منسیا: کاملاً فراموش شده [۸] در اصل: شعار [۹] به یکباره، به طور کلی [۱۰] بر یکدیگر پیشی گرفتن [۱۱] شگفت‌انگیز، تعجب‌آور