جراید عثمانی می‌نویسند که ملت عثمانیه از برای استعداد بحری[۱] دولت مشغول جمع اعانه هستند و مجموع آنچه تاکنون جمع شده مبلغ چهار کرور[۲] لیره است. از جراید دیگر نقل شده که تمام این چهار کرور را اهل استانبول داده‌اند و در این مبلغ سایر اهالی مملکت با آنها شرکت ندارند. چهار کرور لیره، بیست کرور تومان است که اهالی غیور یک شهر در مدت قلیلی تسلیم کرده‌اند. آفرین بر این همت! آفرین بر این اسلامیت! چیزی که برای ما مایه حسرت است آن که مملکتمان در تلاطم امواج فتن و شرور و بازیچه همسایگان شده و رفع بهانه آنها امروز به این است که قلیلی تنخواه[۳] جمع کرده به عنوان اعانه یا استقراض تسلیم نمایند تا به واسطه آن تشکیل اردویی نموده، امنیت را در مملکت قائم کنند. علما و طلاب نجف اشرف اکنون مدتی است که عموم اهل ایران را به این مطلب مهم قولا و فعلاً ترغیب و تحریض[۴] می‌کنند و از عموم اهالی هنوز اقدام درستی در این مشروع مهم نشده. بعضی اشراف مملکت منتظرند که این مبلغ را فقرا و ضعفا به فروختن اسباب فراهم آورند. دسته دیگر ما را مأمور به دعا می‌کنند و در کارهای شخصی خود هزاران مقدمات زشت و زیبا ترتیب می‌دهند. فرقه دیگر منتظرند که از کوه‌های نهاوند یا زمین شوش گنجی ظاهر شود و دولت او را به این مصرف مهم برساند. ما کار به شخصی دون شخصی و صنفی غیرصنفی نداریم، همین قدر از متمولین مملکت اعم از شاهزادگان عظام و تجار و ملاکین محترم مستدعی هستیم که از تنخواهی که از مال ملت جمع کرده و صاحب آلاف و الوف در داخله و خارجه هستند، این قبیل وجه را به عنوان اعانه یا استقراض بپردازند... **پاورقی‌ها:** [۱] تجهیزات نیروی دریایی [۲] دو میلیون [۳] سرمایه اندکی [۴] برانگیختن، تشویق