عرض دیگر در خصوص امتیاز معدن نفت [۱] سر حد فیلیه [۲] که مشغول لوله کشیدن هستند، از قرار مسموع قطعه زمینی را به اسم لوازمات معدن از حکومت محلیه ابتیاع [۳] نموده و به بهانه کشیدن لوله نفت، بعضی تجاوزات نموده و این مسئله ضرر و خسارت کلی برای دولت و ملت دارد و نمی‌بایست حکومت، زمین را به آنها بفروشد، بلکه باید به مدت، امتیاز زمینی را به آنها بدهد برای لوازمات معدن تعمیر [۴] نمایند و پس از انقضای مدت، امتیاز زمین و معدن و تعمیراتی که کرده است واگذار به دولت نمایند. چنانچه در این مملکت [۵] هم این قانون جاری است و به هر کس امتیازی که معین شده، زمین هم برای لوازم کار می‌دهند به اجاره و بعد با آنچه تعمیرات کرده واگذار به دولت می‌نماید؛ نه این که زمین به آنها فروخته شود، خصوصاً به دول خارجه که تجاوزات آنها معلوم و پی بهانه و دستاویز می‌گردند و فروختن زمین، خلاف قانون و خسارت کلی برای دولت و ملت دارد. لازم است اولیای امور عطف نظری به این سرحد فرموده، چند نفر مأمور متدین بی‌طمع درستکار به طور خفیه [۶] روانه فرمایند که مواظب حال آنها باشند و این مسئله را از اهم مطالب بدانند. منتظر اقدامات حسنه از طرف آن حضرت [۷] هستیم. زیاده عرضی ندارد. منوط به امر مبارک است. **پاورقی‌ها:** [۱] در اصل: نفط [۲] دهی از بخش هندیجان شهرستان خرمشهر [۳] خریداری [۴] آباد نمودن [۵] منظور، عثمانی است. [۶] پنهانی [۷] منظور، میرزا صادق خان مستشارالدوله است که پس از فتح تهران، مجدداً به نمایندگی مردم آذربایجان (تبریز) به مجلس راه یافت و مدتی نیز رئیس مجلس بود. * خاطرات و اسناد مستشارالدوله صادق؛ مجموعه دوم: اسناد مشروطه، ۱۳۲۵-۱۳۲۰، ص ۲۷۶.