بسم الله الرحمن الرحیم شرف عرض مستطاب عالی می‌رساند، ان شاء الله تعالی از مراحم خاصه و توجهات مخصوصه حضرت امام عصر عجّل الله تعالی فرجه، ذات ملکوتی‌صفات حضرت اشرف از کافّه مَکاره مصون و مَحروس[۲]، در ترفیه[۳] حال ملت و کافه عباد و امنیت مملکت و بلاد و تشیید مبانی ترقی ممالک اسلام و آسایش آنام[۴] مؤید و مُسدّد باد ... زیاده افسردگی مانع مزاحمت است، چون حرکت و سلوک مستبدانه بنی‌قوام[۶] خَذَلَهُمُ اللهُ[۷]، حال و رمقی از برای احدی، خاصه اهل علم نگذاشته، و همگی در نهایت کدورت و ملالتند، خاصه سوءِ سلوکی که به تازگی با جنابان مستطابان شریعتمداران آقای آقا میرزا محمود و آقای آقا میرزا اسمعیل، مجتهدان کرمانی نموده و آن دو بزرگوار که در آن خطه، اول مروج دین و ملت اسلامند، به وضع بسی فجیعی اخراج بلد نموده‌اند. البته خاطر[۹] مبارک مستحضر و ملول است و با دعاگویان هم‌ناله می‌باشید. خداوند آن حضرت را در قلع و قمع این شجره خبیثه بنی‌قوام به همین زودی مؤید و منصور بگرداند. هنوز فسادهایی که در فارس اِحداث[۱۰] و آن همه قتل نفوس و هتک اعراض و نهب اموالی که از مسلمانان مشروطه‌خواه خطه لار و جهرم و خود شیراز و قتل مرحوم حجه‌الاسلام شهید و سید شهید سعید و اهاناتی که بالنسبه به حضرت حجه‌الاسلام لاری نموده از خاطرها محو نگردیده که باز در نواحی کرمان و شهر کرمان آتش فساد را دامن می‌زند. خدای واحد احد شاهد و گواه است که تا رفع و دفع و جسم این شجره خبیثه و پروردگان، نقمتشان[۱] مثل دریابیگی و غیره نگردد، ملت اسلام در مقاصد اسلامیه کامروا و مقضی‌المرام[۲] نخواهند گردید. افسوس که تلغراف حضرت اشرف والا ظل‌السلطان[۳] دست دعاگو را بست، و الا همان ایام که از فارس تبعید شده بودند، نزدیک بود به اَسهل وجه به کیفر اعمالشان گرفتار نمایم و بالمره مسلمانان را از شرّشان[۵] آسوده گردانم. الباقی ایام عزت مستدام باد. الاحقر: مرتضی الحسینی الاهرمی البوشهری **پاورقی‌ها:** [۱] نقمت: عذاب و شکنجه [۲] کامروا [۳] وی از شاهزادگان مقتدر و ستمگر ایران بودکه در این زمان به حکومت فارس منصوب شده بود و توانست که امنیت در آن منطقه ایجاد کند. [۴] آفریدگان، مردم [۵] در اصل: شرمشان [۶] منظور، خاندان قوام‌الملک شیرازی است. [۷] خداوند ایشان را خوار گرداند. [۸] در اصل: خط [۹] در اصل: خواطر [۱۰] تازه ایجاد کردن [۱۱] کافه مکاره: همه سختی‌ها و رنج‌ها [۱۲] محفوظ [۱۳] آسودگی [۱۴] به اسهل وجه به کیفر: به راحت‌ترین صورت به مجازات. در اصل: با سهل و جهل یک نفر [۱۵] فارس از مشروطیت تا جنگ جهانی اول، ص ۹۱، ۹۲.