بسم الله الرحمن الرحیم چون به موجب مکاتیب [۲] معتبره واصله از امّهات بلاد، مواد فاسده مملکت، این موقع را مغتنم و به اسم مشروطه‌خواهی، خودی به میان انداخته، مقاصد فاسده خود را در لباس مشروطیت اظهار و موجبات تشویش اذهان مسلمین را فراهم نموده و می‌نمایند، لهذا محض سدّ این باب‌الابواب فساد و افساد و توضیحاً للواضح اظهار می‌نماییم: مشروطیت هر مملکت عبارت از محدود و مشروط بودن ادارات سلطنتی و دوایر دولتی است به عدم تخطی از حدود و قوانین موضوعه بر طبق مذهب رسمی آن مملکت، و طرف مقابل آن که استبدادیت دولت است، عبارت از رها و خودسر بودن ادارات سلطنتی و دوایر دولتی و فعال مایشاء [۳] و حاکم مایرید [۴] و قاهر بر رَبقات [۵] و غیر مسئول از هر ارتکاب بودن آنها است در مملکت. آزادی هر ملت هم که اساس مشروطیت سلطنتی مبتنی بر آن است، عبارت است از عدم مقهوریتشان در تحت تحکمات خودسرانه سلطنت و بی‌مانعی در احقاق حقوق مشروعه ملیه و رقیّت [۶] مقابله آن هم عبارت از همین مقهوریت مذکوره و فاقد هر چیز بودن در مقابل ارادات دولت است. و چون مذهب رسمی ایران همان دین قویم اسلام و طریقه حقه اثنی عشریه (صلوات الله علیهم اجمعین) است، پس حقیقت مشروطیت ایران و آزادی آن عبارت از عدم تجاوز دولت و ملت از قوانین منطبقه بر احکام خاصه و عامه مستفاده از مذهب و مبتنیه بر اجراءِ احکام الهیه عزّ اسمه و حفظ نوامیس شرعیه و ملیه و منع از منکرات اسلامیه و اشاعه عدالت و محو مبانی ظلم و سد ارتکابات خودسرانه و صیانت بیضه اسلام و حوزه [۷] مسلمین و صرف مالیه مأخوذه از ملت در مصالح نوعیه راجع [۱] به نظم و حفظ و سدّ ثغور مملکت خواهد بود. و مبعوثان ملت هم امنایی خواهند بود که خود ملت به معاشرت تامه آنها را به وثاقت و امانت و درایت کامله شناخته، برای مراقبت در این امور انتخاب نمایند. آنچه این خدام شریعت مطهره به وجوب اهتمام در استقرار و استحکام آن حکم نمودیم و به منزله مجاهدت در رکاب امام زمان ارواحنا فداه دانستیم، این مطلب بود [که] اساس مسلمانی بر این مطلب مبتنی، و در فصل دوم متمم قانون اساسی هم که سابقاً امضا نمودیم، لزوم عدم مخالفت قوانین موضوعه با احکام شرعیه را تصریح و کاملاً این معنی رعایت شده، و امیدواریم که ان شاء الله تعالی عموم ملت هم در انتخاب مبعوثان [۲] خود از مردمان صحیح و کامل و کسانی که به معاشرت کامله، عدم خیانت ایشان به دین و دولت و مملکت و ملت معلوم شده باشد، بذل مراقبت نموده و خواهند نمود، و مبعوثان عظام هم حق امانت‌داری را کماینبغی [۳] ادا و سر مویی خیانت به هیچ کدام را البته روا نخواهند داشت، بعون الله تعالی و حسن تأییداته. [و] همچنان که مشروطیت و آزادی سایر دول و ملل عالم بر مذهب رسمیه آن ممالک استوار است، همین طور در ایران هم براساس مذهب جعفری (علی مشیده السّلام) کاملاً استوار و مصون از خلل و پایدار خواهد بود و هیچ صاحب غرض فاسد و مفسدی متمکن نخواهد بود که خدای نخواسته خودی به میان اندازد و برخلاف قوانین و احکام مذهب جعفری، حکم قانونی، جعل و زندقه و بدعتی احداث، و قانون اساسی و اصل مشروطیت ایران را نقض، و استبدادی به شکل ملعون دیگر به مراتب اَشنَع [۴] از اول برپا نماید. و البته اسلام‌پرستان مملکت و سرداران عظام ملت ایَّدهُمُ الله تعالی، که جان‌های خود را در طریق این مقصد بزرگ اسلامی فدا نموده‌اند کاملاً مراقب و هرگز چنین استبداد ملعونی را تن در نخواهند داد، ان شاء الله تعالی. و لا حول و لا قوّه الا بالله العلی العظیم. الاحقر: عبدالله المازندرانی، الاحقر: محمدکاظم الخراسانی **پاورقی‌ها:** [۱] در اصل: راجعه [۲] نامه‌ها [۳] فعال مایشاء: کسی که هر کار بخواهد انجام دهد، بدون آن که مانعی پیش رو داشته باشد. در اصل: فاعل مایشاء [۴] حاکم مایرید: کسی که هر طور بخواهد و اراده کند، حکم براند. [۵] قاهر بر ربقات: فرمانبردار محض. در اصل: رقائب [۶] بندگی [۷] قلمرو، در اصل: حوضه