نمی‌دانم چه عرض کنم از خجالت و انفعال از روی اَرحام و ایتام اسرای شام؟ ... این همه مدت، این همه امت، این همه قدرت، آخرالامر یک نفر به قدر زن یزید پیدا نشد که به یزید بگوید: دیگر چه بهانه و بهتان دارید؟ در مرخصی این هشت اسراءِ آل محمد، و فَکّ [۱] آنها از تحت‌الشده اسیری و ذلت و خواری یا آن که تأمین و تعیین منزلی بدهند، که خودم به غوررسی سرپرستی از خجالت و شرمساری آنها برآمده باشم. اگرچه تأمین و تعیین آنها، عین توهین و مُعرض داءِ [۲] دَفین اعداءِ دین [است] و اگر از این هم مأیوس هستید، یک باره مأیوس [کرده] و خبرم دهید که تا نیم جانی باقی است خود را برسانم خدمت ضامن آهو غریب‌الغرباء [۳] که تعجیل انتقام از این ... [۴] ایتام و ارحام امام والامقام بگیرند. والسلام. **پاورقی‌ها:** [۱] رهایی [۲] درد، ناراحتی [۳] منظور، امام رضا (ع) است. [۴] در اصل نقطه‌چین