شاه به جای پدر و توده به جای فرزندان است، اگر رنجشی میان پدر و فرزندان رخ دهد نباید همسایگان پا به میان گذارند. شاها! ما هر چه می‌خواستیم از آن درمی‌گذریم، و شهر را به اعلیحضرت می‌سپاریم، هر رفتاری با ما می‌خواهند بکنند، و اعلیحضرت بی‌درنگ دستور دهند راه خواربار باز شود و جایی برای گذشتن سپاهیان روس به خاک ایران باز نماند. مقصود ما حفظ وطن و سلطنت بود. اینک با این که از طرف دولت روس به جانب ما آمده‌اند، ما این عار و ننگ را بر خود نمی‌توانیم هموار کنیم کشته شویم به دست اردوی شما، برای ما بهتر است که به توسط دولت اجنبی بر شما فایق آییم. اینک تسلیم می‌شویم و در اطاعت اوامر دولت حاضریم. عاشقم بر قهر و بر لطفت به جد. تا حال ملت با دولت طرف بود و دولت با ملت. ما نمی‌توانیم تحمل نماییم خدای نخواسته اجنبی، خیال مداخله در مملکت ایران داشته باشد، یا آن که نسبت به مقام سلطنت وهنی وارد شود. حالا که کار به اینجا کشیده راضی نیستیم قشون روس برای ما حمل آذوقه نمایند. اگر تمام از گرسنگی، بمیریم راضی هستیم و گواراتر است برای ما تا این که بشنویم اجنبی درمملکت ما سوق عسکر نمایند. اگرچه ظاهراً به عنوان حمایت ملت و حمل آذوقه برای ما، ولی راضی نیستیم. ما رعیت فرمانبردار هستیم. اگر شخص اعلیحضرت نسبت به فرزندان خودش غضب نماید، دخلی به اجنبی‌ها ندارد، و اگر شرط فرمایند مشروطیت را اعاده نمایند یک کرور [۱] هم وجه نقد موجود است برای مصارفات، حاضریم بدهیم، و هم اجازه فرمایید خودمان جلوگیری از قشون روس‌ها خواهیم کرد. **پاورقی‌ها:** [۱] هر کرور معادل نیم میلیون