از همت‌های عالی و علوّ افکار ایرانی‌ها دور نیست، همانطوری‌که در اوایل اسلام آنها به نشر علون و حفظ احکام و کشف اسرار و هر چه که مربوط به این دین مقدس بوده قیام کرده و به هر وسیله که توانستند برای اِعلای کلمه اسلام کوشیدند، همینطور هم امروز برای تجدید وحدت اسلامی و تقویت مقام اخوت دینی پیشقدم شوند و نگذارندکه رشته یگانگی آنها گسیخته گردد... آری در حق ایرانی هاست که پیغمبر بزرگ اسلام فرموده: «لَو کانَ العلمُ فی الثَّریا لَنا لّه رجالٌ مِن فارس»[۱]. پس با این حال ای فرزندان رشید و دانشمندان ایران! اهمیت علمی خودتان را به یاد بیاورید و آثار گرانبهای پدرانتان را نظر کنید و به این اندیشه فرو رویدکه همانطوری که نیاکان شما با کوشش و مجاهدت، این دین مقدس را نگهداری کردند شما نیز برای حفظ وحدت آن بکوشید. شما نیز با این سوابق درخشانی که در اسلام دارید برای گرداندن عظمت آن از ملل و اقوام دیگر، سزاوارتر و ذی‌حق‌تر هستید. شما باید شالوده وحدت اسلامی را بریزید و شمایید که انجام این کار از اصالت و نجابت و عزم راسختان هیچ بعید نیست... شما تجربیات تاریخی بسیار اندوخته و حوادث و انقلابات زمانه را خیلی دیده‌اید! می‌بایست که از این همه تجربیات و مشاهده حوادث و انقلابات، عبرت کامل گرفته باشید. آیا سزاوار است که یک ملت تاریخی پس از دیدن وقایع تلخ و اوضاع ناگوار گیتی و مشاهده قدرت دشمن، باز از اتفاق کلمه و اتحاد دوری‌گزیند، با اینکه می‌داند فقط اتحاد و اتفاق است که موجب شوکت و عظمت او می‌تواند باشد؟ حالا وقت برادری است، حالا زمان پیمانِ اتحاد بستن است... **پاورقی‌ها:** [۱] اگر علم و دانش در ثریا باشد، مردانی از فارس (ایران) به آن دست خواهند یافت. سید جمال الدین حسینی، پایه گذار نهضت‌های اسلامی، ص ۱۱۴-۱۱۳.