من با همان شکل انزوایی و بی‌دخالتی راه می‌روم. شاهزاده [عین‌الدوله] و غیره، تصور می‌فرمایند که ملت، حرف از من می‌شنوند و من داد می‌زنم که بر خلاف افکار خودشان از من کلمه‌ای قبول ندارند، و نهایت از صلاح‌گویی مضایقه ندارم. و یقین است که ملت، خود را در حالت تَفانی[۱] و تَماوت[۲] گذاشته‌اند و دست بر نمی‌دارند. هر چه هست احکام مطاعه حضرت حجج‌الاسلام خیلی کار می‌کند و استظهار[۳] ملت بر آن وجودات مقدسه است. **پاورقی‌ها:** [۱] یکدیگر را کشتن و نابود کردن [۲] خود را مرده نشان دادن [۳] پشتگرمی