انجمن ملی شیراز، مکتوب شریف واصل و از مرور و ظهور حوادث موجهه و وقایع مولمه ، کمال اسف حاصل نمودم. همه وقت از خداوند متعال متمنی و خواهانم که اسلام و اهل آن را تأیید فرماید [و] آنچه صلاح عموم است پیش آید و توجهات کاملا حضرت امام عصر ارواحنا فداه شامل حال همه گردد. آنچه لازمة اقدام بوده است فروگذار نشده و [به] شخص دولت، محض خبرخواهی رأساً تلگراف نموده و از دیگران بذل مجهود خواسته‌ایم. بعدها هم آنچه مقتضی تکالیف شرعیه باشد قصور نخواهد شد. تفریق کلمه هم مابین علماء عظام نبوده است. سپس اللهُّ یعنُّ غَسرٌ يُسرْ؟! التعاس دعا از تمام می‌نمایم و از دعا فراموش نمی‌کنم. والسلام عليكم. شماها هم کمال اتفاق کلمه و اتحاد را داشته باشید مبادأ اختلافی به هم رسد که موجب فساد است. والسلام عليكم.