کنشگران / عالمان دینی

متن خلاصه هوش مصنوعی

این نامه با تقدیر از فرمانفرما به دلیل اهتمام به تأسیس دارالفنون آغاز می‌شود. نویسنده پیشنهاد می‌کند که پیش از تأسیس دارالفنون، که مقدمات آن هنوز فراهم نیست، به چند اقدام دیگر پرداخته شود. ابتدا، بر تأسیس و انتظام مکاتب ابتدایی، اعدادی و رشدی با نظارت هیئت علمیه و استخدام معلمان متخصص در علوم جدید تأکید می‌شود. سپس، لزوم تأسیس مدرسه فلاحت و زراعت مطرح می‌گردد، زیرا ایران کشوری زراعتی است و در بسیاری از نیازها به خارج وابسته است. نویسنده به اقدامات ژاپن و پطر کبیر اشاره کرده و از یأس خود نسبت به تکرار چنین اقداماتی در شرایط فعلی ایران سخن می‌گوید. او معتقد است که کشورهای خارجی مانع پیشرفت صنعتی ایران می‌شوند و تنها ابزار و ماشین‌آلات را می‌فروشند، نه علم آن را. در ادامه، پنج علت اصلی عقب‌ماندگی و پریشانی کشور را برمی‌شمارد: اسراف و تبذیر در کالاهای وارداتی، تنزل ارزش پول، کثرت نفوس و قلت درآمد، احتکار و بنکداری، و جهل. برای رفع این مشکلات، پیشنهاداتی ارائه می‌شود: تقویت مکاتب موجود و تأسیس مدارس جدید، تأسیس مدرسه زراعت و فلاحت، و تشکیل شرکت برای استخراج معادن زغال‌سنگ و سایر معادن. نامه با تأکید بر اهمیت همت و اراده رجال برای پیشرفت کشور و رهایی از فقر و مسکنت به پایان می‌رسد.

متن کامل گزارش

متنی برای این کنش ثبت نشده است.

اطلاعات تکمیلی

زمان وقوع: 1286
زبان اصلی: فارسی
نوع کنش: نامه خصوصی

کنشگران و ذینفعان

مخاطب کنش: عبدالحسین میرزا فرمانفرما
حاکم زمان: محمدعلی شاه قاجار

موضوعات و دسته‌بندی‌ها

منبع

مکتوبات و بیانات سیاسی و اجتماعی علمای شیعه(جلد ۱ تا ۹)
محمدحسن رجبی (دوانی)