به ذروه ساحت قدس ظهور انام و حجج اسلام اعلی‌اللّه اعاظمهم، عرضه می‌دارد که حالت مملکت کرمان یومنا هذا به ایالت حضرت والا شاهزاده نصرت‌دهنده و آسایش بخشنده نسبت به سایر ممالک ایران که اخبار آنها نشر دارد در کمال صحت است؛ زیرا که ارزاق فراوان، و اطراف در امان، و حدودْ محفوظ، و شرفٌ ملحوظ، غائبْ شاکر و راضی، و اغلب امور به تراضی [است]. اگر بعض از قوم از این سَنه[۳] شکایت نمایند یا اوراقی که مسموع شد مصنوع اغراض است،[۴] به مجلس اقدس یا به حضور حجج اسلامیه عروج دهند، شهدالله تعالی قابل اعتنا نیست. مکرر مردمی نزد اقل عباد[۵] می‌گویند علی‌العجالة ثِقاة[۶] قوم، لب خاموش دارند و معاریف از اراجیف احتراز می‌نمایند. علما این سَنه را یوم راحت می‌خوانند. چه شد که شاذ و نادر در کارهای عامه اقدامات مغرضانه می‌کنند و شایع گردیده است‌که ذوات‌الامراض[۷] تحریک این مقدمات برای اخذ نتایج منظوره خویش -که به هیچ وجه راجع به مصلحت عامه نیست - فراهم می‌کنند و ترتیب می‌دهند؛ غافل از اینکه مقدمات موهوم را نتیجه، وهن است. با اینکه دعاگوی در این مراحل داخل نیست، در این موقع به عقیده خیریه[۸]، تکلیف را وارد دیدم برای تذکار و استحضار خاطرهای عقلا [اشاره؟] به اوراق شکوی[۹] بنماید که هرگاه فوراً محل اعتناء حجج اسلامیه [تهران] و مجلس اقدس گردد به طوری دنباله این کار را خواهند گرفت که موجب سلب آسایش عامه مردم بیچاره کرمان گردد. و رجاء واثق آن است که اخبار تلگرافات و مکاتیب این حدود را جداً در معرض تبیین و رسیدگی به مقام یقین آورند و بدوا اعتنا نفرمائید. و این بنده، مردم را تأمین قلب دادم که نقاد، بصیر است. و یُحِقٌّ اللهُ الحقَّ بکلماتِهِ وَ لَو کِرَهَ المُجرمونَّ. ادام الله تأییدکم. **پاورقی‌ها:** [۳] سال [۴] ساخته غرض‌ورزی است. [۵] منظور نویسنده است. [۶] جمع ثقه: معتمدان [۷] اشخاص دارای بیماری‌ها (و امراض نفسانی) [۸] به نظر خیرخواهی [۹] شکایت [۱۰] یونس، ۸۲: خداوند حق را به سخنان خود استوار می‌کند اگر چه مجرمان را ناخوش آید. در اصل: و یبطل الباطل * [روزنامه] مجلس، س ۱، ش ۱۳۳، ۲۸ جمادی‌الاول ۱۳۲۵ ق، ص ۴.