در این اوان سعادت اقتران [۱] از ناحیه مبارکه اعلیحضرت همایونی [۲] خلدالله سلطانه و نتایج افکار و حُسن اقدامات امناء دولت قوی‌شوکت بحمدالله تعالی آثار ترقیات فوق‌العاده، تازه ساطع و ظاهر و علامات اقبال، بی‌اندازه لامع و باهر [۳] گردیده. وقت را سزاوارِ اظهار دانسته، مصادعت [۴] می‌نمائیم که رجاء واثق از حسن کفایت و تدابیر صائبه جناب مستطاب اجل اکرم دام اقباله العالی آنکه در این مبدأ عهد جدید، اهتمام تامّ خود را مبذول و مابین دولتین علیّتین اسلامیتین [۵] رشته الفت و وداد و محبت و اتحاد را مُتقَن و محکم نموده، زیراکه قوام بقاء شریعت مقدسه و اِعلاء کلمه طیبه اسلامیه و عزت و آسایش نوع مسلمین، متوقف و منوط و مربوط به استحکام تساعد و تعاضد و تحاب و تعاهد [۷] این دو دولت است و از نتایج و فرائد آن، معموری [۸] کافّه بلاد اسلامیه و آسایش عباد خواهد بود؛ خاصه این یک مشت دعاگویان‌که در زوایای مقدسه مشاهد مشرّفه [۹] ساکن و نوعاً ضعفا و فقرا هستند و در این اوقات مأمورین دولت علیّه عثمانیه به نهایت تشدّد [۱۰]، جمعی خسته‌دلان بیچاره را مشوش الخاطر نموده اجراء قوانین تبعیت را درباره مشبوهین [۱۱] می‌خواهند. البته اوضاع فعلیه بر آن جناب معلوم و هرکاری را موقعی از اقدامات صحیحه مترقّب [۱۲] است. به زودی در رفع آن اهتمام تامّه فرموده، بندگان خدا را مستریح [۱۳] و از بشارت انجام آن، این جانب را مسرور فرمائید و این معنی را ذخیره آخرت خود مقرر دارید. ایام اقبال مستدام باد. الاحقر: محمدکاظم الطباطبایی **پاورقی‌ها:** [۱] اوان سعادت اقتران: دوران سعادت و خوشبختی [۲] منظور محمدعلی شاه قاجار است. [۳] لامع و باهر: تابان و روشن [۴] بیان کردن [۵] دولتین علیّتین اسلامیتین: منظور ایران و عثمانی است. [۶] تساعد و تعاضد: یکدیگر را کمک کردن و یاری دادن [۷] تحاب و تعاهد: دوستی و هم‌پیمانی در سویه [۸] آبادانی [۹] منظور عتبات عالیات عراق است. [۱۰] تندی [۱۱] مشبوهین به تبعیت: افرادی که به ظاهر تبعیت (عثمانی) را دارند. [۱۲] مورد انتظار [۱۳] آسوده