به موقف عرض حضور مبارک اعلیحضرت اقدس خلافت پناهی خلّدالله ملکه و سلطانه می‌رساند از آنجایی که آسایش کافّه مسلمین، پیوسته مکنون خاطر مرحمت مظاهر مبارک بوده است در مقام جسارت برآمده که این مطلب مسلّم است که همه وقت دولت علیّه عثمانی و دولت علیّه ایران متحد، و قرآن مجید آنها و پیغمبر اکرم آنها صلی‌الله علیه و آله و سلّم یکی، و بحمدالله هیچوقت دوئیّت فیمابین نبوده و نیست. در اینصورت چندی است واقعة ارومیّه و سوج بلاق اسباب وحشت و اضطراب اهالی ایران‌گردیده و انتشار دارد که از طرف دولت علیّه عثمانی متعرّض اهالی، ارومیّه و سوج بلاق و اطراف شده‌اند. واضح است که بدون اطلاع خاطر مبارک است. لهذا، داعی در مقام خیرخواهی و دولتخواهی استدعا می‌نماید که از طرف قرین‌الشّرف اعلیحضرت خلافت پناهی خلدالله ملکه مرحمت مخصوص در آسودگی اهالی آن حدود مبذول شده، رعیّت و عساکر عثمانی متعرّض ایرانیان نشوند و حکم به تسویة اختلافات سرحدیه فرمایند. موجب مزید دعاگویی و تشکر داعی و عموم علماء اعلام و کافه اهالی ایران خواهد شد. انتظار عاجل مرحمت مخصوص دارم زیاده جسارت است. باقی‌الامر الاقدس الاعلی مطاع. خادم مذهب جعفری، شیخ محمد تقی نجفی **پاورقی‌ها:** [۱] ساوجبلاغ، مهاباد کنونی. [۲] [روزنامه] جهاد اکبر، س ۲، ش ۴۲، مورخ ۲۳ صفر ۱۳۲۵ ق، ص ۴.