ای نمایندگان چهل کرور[۱] نفوس محترم ایران! غرض از آمدن من به این مجلس محترم شورای ملی، برای تذکر خاطر شما و برای شرف خودم می‌باشد. بدانید و آگاه باشید که شخص همایونی[۲] که خدایش صحت و عزت دارَین[۳] کرامت فرماید، خاطر و صرافت طبع همایون مقدسش قدرت خود را به دست شما داد. در واقع این مجلس مقدس، مظهر قدرت اقدس شهریاری و چهل کرور نفوس ملت نجیب ایران است. بنابراین فرد فرد شما مکلفید به تکالیفی‌که خدا و رسول در قرآن مجید معین فرموده است عمل نمائید. هرگاه به تکالیف خود عمل کنید نزد خدا و رسول و پادشاه و چهل کرور نفوس محترم ایران محبوب و بزرگ و باشرف خواهید بود والعیاذبالله اگر به هوای نفس و اغراض فاسد شخصی رفتار کردید مسئول و مردود خدا و رسول و شخص همایونی و ملت خواهید بود. بدانید و آگاه باشید، باری بس‌گران به دوش گرفته‌اید. خوب تعمّق و تفکر نمایید و با وجدان خودتان محاکمه کنید: اگر در بین راه واخواهید ماند و این بار امانت ملی را درست به منزل نخواهید رسانید و به دست خود این گوهر گرانبها را به دزدانی که فعلاً با کمال جلادت در کمین می‌باشند خواهید داد، بهتر اینست‌که قبل از آنکه بار را به دوش بگیرید فکری نمایید. مسئولیت چهل کرور نفوس است، مسئولیت شرف انسانی است، مسئولیت نزد خدا و رسول است، مسئولیت وجدان است، مسئولیت نزد پدر تاجدار و مهربان است. اکنون همه انظار به سوی شما است تا با این ودیعه ملی چه کنید. **پاورقی‌ها:** [۱] کرور برابر پانصد هزار [۲] منظور مظفرالدین شاه قاجار است. [۳] تثنیه دار: دنیا و آخرت