به شرف عرض حضور مبارک بندگان اعلی حضرت اقدس پادشاه اسلام پناه خَلّد اللَّهُ مُلکَهُ و سلطانَهُ می‌رسانیم: دستخط مبارک کتبی و تلگرافی زیارت، و موجب یک جهان امیدواری و تشکر و مزید دعاگویی گردید. بر هر فرد از افراد، کالشَّمسِ فی رابعةِ النّهار [۱] روشن و مبرهن است‌که وظیفه شرعی و عقلی و تکلیف دینی و دنیوی قاطبه علماء، حفظ شوکت و استقلال و وقایة [۲] حدود مقدس شریعت است و حصول آن، تنها در سایه معدلت سلطنت و دولت اسلامی که امروز اریکه جلالت آن مزیّن به ذات اقدس همایونی است ممکن است [۳]. پس دعاگویان را تمکین از مقام سلطنت، وظیفه شرعی و تکلیف دینی است؛ خاصه این دعاگویان که قرن‌های متمادی محصول زندگانی اجدادی و مقامات خانوادگی خود را صرف خدمت به این دولت و ملت نموده، آنچه را در صورت و معنی تحصیل‌کرده و هر قدمی که برای اجراء وظایف شرعیّه خود پیش‌گذاشته‌ایم در تحت اقتدار و محافظت و توجهات این سلطنت بوده است. همواره تکلیف دعاگویان این بوده و می‌باشد که هرگاه امری را صلاح دولت و ملت بدانیم، اجرای آن را به لسان استدعا و دولتخواهی خواستار شویم و اگر خدای نخواسته حقیقت عرایض دعاگویان در اول دفعه معلوم نشد تکراراً عرض کنیم و بحمدالله تعالی همیشه صدق عرایض دعاگویان بر خاطر سلاطین با عزّ و تمکین مملکت اسلامی خودمان مشهود و مکشوف \[و\] در پیشگاه همایونی مستحسن و مقبول افتاده است. در این موقع نیز محض اجرای تکالیف و وظایف خود بر حسب معمول، مکرراً عرایض بی - غرضانه خود را به لسان تظلّم و استدعا معروض داشتیم، لکن از بدبختی و سوء قضا، تَسویلات [۴] و تسبیبات [۵] دوست نمایان سلطنت، امر را دگرگون کرده و مطلب را طور دیگر جلوه داد. خاطر مِهْر مظاهر همایونی شبهه‌ناک و مکدّر شد و تولید بسا وقایع ناگوارگردید که البته بر خاطر معدلت مظاهر همایون، تصور آن‌گران است. لکن اَشهِدُ اللّه و کَفی بهِ شهیداً [۶] که تمام اهل عالم معترفند به اینکه ساحت قدس سلطنت از آلایش اطلاع و رضای این‌گونه وقایع هایله [۷] و حوادث مُزعِجه [۸]، به‌کلی منزّه و پاک است و به هیچ‌گونه،گِله و شکایت از آن پیشگاه مقدس در خاطر هیچ‌کس خطور نکرده و نخواهد کرد؛ چنانچه، دلایل و شواهد این مدعا را به دیده خود، دیده و مقدمات بروز عواطف و الطاف خسروانه را به ملت و مملکت در مقام ظهور می‌نگریم. تعیین جناب مستطاب اشرف امجد، عضد الملک که شخص اول دولت و مظهر عواطف سلطنتی است برای دلجویی دعاگویان و ابلاغ مراحم خسروانه و اظهار انکشاف بی غرضی عرایض دولت خواهانه دعاگویان، و انتخاب حضرت مستطاب اشرف \[میرزا نصر الله خان\] مشیرالدوله که اول شخص کافی و عاقل و خیرخواه مملکت و نخستین وزیر عالِم عامل دولت علیّه می‌باشد برای تعهد امر جلیل صدارت عظمی یکی از بزرگترین دلایل و نیکوترین آیت بروز مراحم شاها\[نه\] است. در هر حال از شخص شخیص سلطنت متشکر و امیدواریم که تکمیل عنایات و الطاف خسروانه، عاجلاً موجب اکمال تشکر و امیدواری دعاگویان و عموم رعایای پادشاه اسلام پناه‌گشته، با نهایت اظمینان و دلخوشی به استظهار [۹] مراحم شاهنشاهی، ادراک فیض شرفیابی حضور مقدس همایونی را نموده عمّا قریب به این فیض عظمی نائل شویم. **پاورقی‌ها:** [۱] کالشّمس فی رابعة النهار: مانند خورشید در وسط روز [۲] نگهداری [۳] در اصل: نیست [۴] اغوا کردن‌ها [۵] سبب سازی‌ها [۶] خداوند را شاهد می‌گیرم و شاهدی چون او بسنده است. [۷] مؤنث هایل: ترسناک. [۸] تکان دهنده [۹] پشتگرمی