در عصر ما چون علم و عمل این قطب بزرگ (امر به معروف و نهی از منکر) مندرس گشته و حقیقت و حتی نام آن به کلی از میان رفته و دیندارانی که شریعت را در روی زمین حفظ کنند کمیاب گشته و بر دل‌ها سستی و مداهنه مستولی شده [لذا] مردم در بیابان گمراهی حیران و سرگردان مانده و در دست سپاه شیاطین اسیر گشته‌اند و از اسلام جز اسم آن، و از شرع جز نوشته‌های آن باقی نمانده است. در عصر ما اعراض مردم از امور دینشان به حدی رسیده که اصلاح و بهبود نمی‌پذیرد مگر اینکه مشیت خداوند به آن تعلق گیرد و یکی از بندگان سعادتمند و قوی خود را برانگیزد تا این عیب و ننگ را دفع کند و این رخنه و شکاف را ببندد و این سستی را تلافی و جبران کند. خداوند فرمانروایان مقتدر را برانگیخت تا مردم را - اگر اراده تخلف از شریعت نمایند - قهراً بر عمل به آن وادارند و هیبت و بیم آنان را در دل مردم افکند و اصلاح حال بندگان را به ایشان نمود تا ایشان و قاضیان و حاکمان و زندان و بازار ترتیب دهند و خلق را به قانون شرع و عدل ناگزیر سازند و آنان را به الفت و تعاون وا دارند و از پراکندگی و دشمنی با یکدیگر باز دارند. هنگامی که انسان عادلی بر مردم حکومت کند و زمام مصالح مردم در قبضه اقتدار او قرار گیرد، شهرها بر روی شهروندان، نورانی گردیده و تمام امور سامان پیدا می‌کند و نسل، رو به فزونی می‌نهد و برکات آسمان و زمین استمرار می‌یابد. **پاورقی‌ها:** [۱] علم اخلاق اسلامی، ج ۲، ص ۳۳۲. [۲] همان، ص ۳۳۳. [۳] اندیشه سیاسی ملا مهدی نراقی، ص ۸۱؛ به نقل از جامع السعادات، ج ۱، ص ۸۵. [۴] همان، ص ۳۱۳.