بسم الله الرحمن الرحیم. عرض می‌شود، ان شاءاللّه تعالی پیوسته کما هو المأمول [۱] در قیام به مَهامّ مصالح انام [۲] و اِعلاء کلمه حقه اسلام واحد ناس [۳] و مَغبوط [۴] عام و خاص [بوده و]، همواره اوقات شریفه، مخصوص مراضی الهیه و مصروف به تشیید مبانی شرعیه و تسدید قوائم ملیه [۵] مویَّداً بالعنایات الغیبیة بوده باشد. زمانی است از حظوظ استحضار حالات شریفه، جز آنچه از مترددین و زائران استفسار گردیده محرومم. داعی هم به [واسطه] عوائق توارد مشاغل [۶] موفق نگردیده، اکنون تکلیف فعلی اقتضا نمود در خصوص مواد متجدده و قوانین مستحدثه [۷] که چندی است اخبار موحشه آن، انتظام امور عالمی را مبدل به انفصام [۸] نموده، چون داعی استحضار تامی از مواقع ورود و صدور آن به نحوی‌که موافق نظام و محصّل [۹] مردم است ندارم، استکشاف حال و استعلام وظیفه فعلیه آن را از آن جناب نمایم. نظر به جهاتی که معهود [۱۰] و در ورود مر اینگونه مواد از آن جناب مشهود بود، ان شاءالله تعالی اتمامی [۱۱] بسزا و تأملی وافی نموده، داعی را هم مسبوق دارید؛ چه، این امور به نحوی که معهود است از گوشه و کنار، شورش را موجب گردیده که چنانچه این آشفتگی برقرار، و زمانی پراکندگی به استمرار گذرد، واهمه آنست که طائفه بیگانه که زمانی است به انتظار بازار آشفته‌اند، وقت را فرصت و خُلف [۱۲] را غنیمت شمارند، خدای نخواسته این بقعه مبارکه ایران که از بین تمامی مملکت وسیعه الهی اختصاص به اهل ایمان داشته، مانند مملکت منیعه هندوستان، مایه اعتبار و تاریخ روزگار گردد [۱۳]؛ خصوص با بهانه حق‌الرهانه [۱۴] قرض دولت و وسیله حیله معموله در استیلای حدود و ثغور مملکت مفروضاً به استقلال تامّی که از جهت ایشان مقرّر [۱] و حُسن عشرت [۲] و اظهار خدمتی که از آنها مستظهر است. البته محض رعایت بیضه اسلام و حفظ کلمه حضرت سیدالانام، استمداد به توجهات حضرت بقیةالله ارواحنا له الفداء جسته، به همدستی کسانی از امناء رجال که خیرخواه دولت و در قید اطاعت ملت اند از ناحیه داعی یا به هر وسیله که صلاح دانید مفاسد این اضطراب و معایب این انقلاب [۴] راکه از عَرض آن، جز انتظام شوکت واقعه از یگانه پناه شیعه اثنی عشریه و امتداد دولت ابد آیت -که عِزّ این فرقه محقّه از امت حضرت خیر البریّه است - غَرض عاید نبوده، به سمع مبارک همایونی اعزٌ اللّه بنصرهِ الدین رسانید تا در وظیفه دولت خواهی و رعایت حق حضرت رسالت پناهی قصوری نرفته باشد. امید است از ناحیه مقدسه‌اش عنان عنایتی به صّوب [۵] عموم رعایا توجه یابد و اطمینان خاطری برای فراغت قلب در مقام دعاگویی حاصل آید که ان شاءالله تعالی مزید مزاحمتی [۶] لازم نیاید. نظر به اتحاد کلمه حقه و یگانگی دولتین علیّتین [۷]، اعزّ الله بنصرهما الدین و عنایت تامّه‌ای‌که از حضرت باب عالی [۸] در رعایت شوکت اسلام معهود و مشهود بوده، مناسب دانسته مختصری به جناب ارفع الدوله، سفیر [ایران در] اسلامبول نوشتم که به مقتضی‌الصلاح از دربار سلطانی ادام الله شوکته استدعایی در این خصوص بنمایند. چنانچه صلاح دانید سفیر دولت علیّه [عثمانی] را که مقیم طهران اند [و] همچون ترجمان دو دولت متحده و امین کلمه واحده می‌باشند، از ناحیه داعی، بعد از تبلیغ سلام و دعا، اظهار [۹] فرمایید چنانچه موافق قانونِ صلاح و دولت خواهی دانند از محضر عطوفتِ هر دو یگانه مظهر شوکت احمدیه و حامی شریعت محمدیه علیه و آله آلاف التحیة آنچه مناسب این باب [۱۰] باشد استدعا نمایند و چنانچه مزاحمتی جداگانه هم لازم باشد اعلام نمایند مضایقه نمی‌شود. الاحقر: محمدکاظم الطباطبایی **پاورقی‌ها:** [۱] کما هوالمأمول: چنانکه مورد آرزو است [۲] مهام مصالح انام: امور عظیم و دشوار مردم [۳] واحد ناس: یگانه مردم؟ [۴] مورد غبطه [۵] تسدید قوائم ملّیه: استوارکردن ستون‌های دین [۶] به عوایق توارد مشاغل: به سبب پیاپی شدن کارها [۷] مواد متجدده و قوانین مستحدثه: اصول و قوانین جدید [۸] شکستگی [۹] فراهم آمده [۱۰] شناخته شده، معمول [۱۱] اتمام: انجام دادن، پرداختن [۱۲] اختلاف [۱۳] اشاره به مستعمره شدن هندوستان توسط انگلیسی‌هاست [۱۴] حق‌الرهانه: حق گرو، حق امتیاز [۱] شاید اشاره به استفاده روسیه و انگلستان از حقوق کاپیتولاسیون در ایران است. [۲] معاشرت، دوستی [۳] دین [۴] آشفتگی، نابسامانی [۵] طرف [۶] در اصل: مراحمتی [۷] دولتین علیتین: منظور دو دولت ایران و عثمانی است. [۸] عنوان دربار عثمانی [۹] مطلع کردن [۱۰] خصوص، موضوع