از شرحی که از فوائد شرکت مبارکه اسلامیه و رواج منسوجات درج شده بود، شاکر شدم. سزاوار آن است که ساعی باید بود در ترویج این منسوجات اسلامیه و فوائد آجله [۱] آن را گوشزد مسلمانان باید نمود که روز به روز بهتر شود و رغبت عموم در لَبْس [۲] امتعه اسلامیه زیاد گردد تا آنکه رفع احتیاجات از امتعه خارجه شده، نفوذ آنها از اسلامیان بعون الله تعالی منقطع باشد. مرقوم فرموده‌اید صناعات ایرانیه هنوز کافی از رفع حوائج ملت نیست، صحیح است. رجاء [۳] دارم که به حُسن اهتمام علماء اعلام و توجه اسلامیان، موجبات رواج صنایع و امتعه اسلامیه زیاده بر این، یوماً فیوماً [۴] در ترقی و شیوع بشود؛ چنانچه در اصفهان و توابع، لباس اغلب مسلمانان از همین منسوجات و امتعه اسلامیه می‌باشد و رواج دارد. ان شاء الله تعالی به طوری شایع خواهد شد که کفایت عموم اسلامیان را بنماید. و اینکه فرموده‌اید حرام نمودن منسوجات و اَقْمِشَه [۵] دیگران امروز صحیح و مقتضای وقت نیست، این هم صحیح است. حقیر هم از این جهت موافق با سرکار هستم. از داعی و سایر علماء اعلام در منع [۶]، اظهاری نشده. مسلّم است مادامی که امتعه مسلمین کافی و وافی اسلامیان نشود و عدم احتیاج مسلمانان در استعمال منسوجات دیگر، معلوم نگردد، اقدام در منع نخواهد شد. همان است که فرموده‌اید. باید سعی و اهتمام در تکمیل صنایع و امتعه اسلامیه و ترغیب مسلمانان در استعمال نمود. **پاورقی‌ها:** [۱] مؤنث آجل: آینده [۲] پوشیدن [۳] امید [۴] یوماً فیوماً: روز به روز [۵] جمع قماش: کالا، پارچه [۶] منظور خودداری از خریدن کالاهای خارجی است.