بسم الله الرحمن الرحیم به عرض می‌رساند، بعد از اظهار مراتب دعاگویی و ثناجویی که وظیفه مستمره داعی است، در باب وقعه هایله[۱] سامره که سابقاً عرض شده، بعد از مژده مراحم مخصوصه اعلیحضرت اقدس شاهنشاه دین‌پناه، ادام الله ایام شوکته و دولته، و حضرت مستطاب اجل اسعد عالی، به کمال آسودگی و رفاهیت مشغول دعاگویی بوده تا امروز که نوشتجات بغداد و سامره وارد شد مورخه هجدهم شوال که ابداً در سامره از این مقوله گفتگوها نشده و امر همچنان بر اغتشاش باقی [است] و در خلال این واقعه، اعراب قبایل اطراف به قدر صد هزار نفر که همه شیعه خالص می‌باشند به توسط رسل و عرایض از حضرت آیت‌الله فی‌الارضین، حجت‌الاسلام و المسلمین، ادام الله ظله العالی، استیذان[۲] دفع سکنه سامره نموده‌اند کراراً و ایشان در کمال شدت، مردم را منع از فتنه فرموده‌اند و همچنان از نجف و اطراف نجف اشرف و غیره و غیره خیال حرکت داشته‌اند و ممنوع شده‌اند که مبادا حدوث فتنه شود و عاقبت امر مشکل شود و سبب سفک دماء[۳] جمعی از شیعه شود. امر سکنه سامره قابل نیست، لکن امر دولتی شود، اسباب زحمت پادشاه جمجاه شیعه، ابَّد اللهُ اَیّامَ دَولَتِهِ[۴]، و ملت شیعه کلیه خواهد شد و مطلب بزرگ خواهد شد و تا امری واقع نشده، اصلاح آن سهل است از برای شخص حضرت مستطاب اسعد عالی، و این فقره مرحمت و رأفت، مورثِ امتنان کلیه ملت و رفاهیت دولت است از عوائق[۵] اتفاقیه. امر حضرت مستطاب اجل عالی است. **پاورقی‌ها:** [۱] هولناک [۲] اجازه خواستن [۳] سفک دماء: خونریزی [۴] خداوند روزگار دولتش را ابدی گرداند! [۵] جمع عائقه: موانع