عرض می‌شود که همواره حالات بهجت علاماتِ ملاطفت آیاتِ مسرّت بیّنات، در کمال صحت و استقامت، خالی از کسالت و ملالت و نقاهت خواهد بود. ضمناً این که ملاحظه مضمون بلاغت مشحون مکاتبه شریفه به توسط جناب ادیب‌التجار، مدیر شرکت اسلامیه،که مُنطوی[۱] بر اظهار محبت و موّدت بود، نمودم. بیانات و مقالات با حقیقت که در روزنامجات، مسطور[۲] و مُرتّسم[۳] فرموده و هر هفته‌گوشزد ارباب هوش و فطانت و صاحبان عقل و ذکاوت و دیانت شده و از نقایص و معایب احتیاج داشتن به البسة مُلَوّنه[۴] خارجه اطلاع و التفات به هم رسانیده، متنبّه و آگاه شده‌اند و این نیست مگر از جهت پاکی طینت و خوشی فطرت. البته باید مؤمنین به مقتضای «المؤمنُ اخُ المؤمن و هو مرآتهُ و مبصّرهُ و دلیله و هادیهِ»[۵]، محاسن و معایب یکدیگر را به نحو خیرخواهی بنمایند تا به محاسن، خود را از معایب و نقایص خویش[۶] منزّه ساخته، و بر هر یک از اهل اسلام لازم است که به اندازه استعداد خود، یدا و لساناً و مالاً بذل جدّ و جهد و سعی و اهتمام و اقدام در انجام این شرکت مبارکه که اسباب ترقی ملت و دولت و باعث ترویج دین و شریعت و علت آسودگی و رفاهتِ رعیت[۷] و موجب صلاح و فلاح و خیر دنیا و آخرت است بنمایند و پیوسته مترصد ارسال مکاتبات و اطلاع داشتن از شرح حالات بوده و هستم. **پاورقی‌ها:** [۱] حاوی، مشتمل [۲] نوشته شده. در اصل: مطروس [۳] نگارش [۴] البسه ملوّنه: لباس‌های رنگارنگ [۵] مؤمن، آینه، بیناکننده، نشان دهنده راهنما و هدایتگر برادر مؤمن خود است. [۶] در اصل: خویش را [۷] مردم