چون بعضی مطالب اهم [۱] لازم است که خاطر [۲] مقدس مستحضر باشد، جسارت می‌کند: دیشب در منزل آقای صدرالعلماء مجلسی بوده و جمعی آنجا بوده‌اند. سردار بهادر و معتمدخاقان هم تا آخر بوده‌اند. نتیجه مجلس‌شان را تا به حال ندانسته‌ام ولی تا عصر مطلع شده، به عرض می‌رسانم. دیشب نیم ساعت از شب، سردار بهادر و معتمدخاقان خانه آقا سید عبدالله بوده‌اند، و چند نفری هم بوده‌اند. آقا سید عبدالله بلند بلند می‌گویند: «آنچه من می‌گویم باید به سردار اسعد بگویی»، و بعضی پیغام‌های سخت، از جمله‌اش این بوده، می‌گوید: «به سردار اسعد بگو: تو آنقدر که به قول خودت شرافت تحصیل کردی، صد مقابل آن برای مملکت و مسلمانی خرابی بار آوردی! بگو، تو آخر کجا شعور وکالت را داری؟ تو چه می‌فهمی وکالت [چه] چیز است؟ تو باید به قوه سر نیزه کار بکنی. می‌بینم عنقریب صاحب شریعت از تو انتقام‌ها بکشد. شماها [نمی‌توانید] مسلمانی را از بین ببرید». از خانه سید عبدالله، سردار بهادر و معتمدخاقان خانه صدرالعلماء آمده‌اند. **پاورقی‌ها:** [۱] مهمتر [۲] در اصل: خواطر [۳] [فصلنامه] تاریخ معاصر ایران، س ۳، ش ۱۰ (تابستان ۱۳۷۸)، ص ۲۲۷، ۲۲۸؛ به نقل از: سند شماره ۳۲ - ق موجود در مرکز اسناد مؤسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران. به نظر می‌رسد که این گزارش را خفیه‌نویس یا گزارشگر مخفی نوشته است.