آستان مقدس دارالشورای کبرای ملی شیدالله ارکانه پس از تأمل و تفکر در حال آینده وطن عزیز و گرفتاری آن به خطرات گوناگون که از خائنین ملک و ملت و دشمنان عالم اسلامیت سرزده که رشته حیات دولت عظیمیه اسلامیه مثل ایران که مَسقط‌الرأس[۱] اصلی و موطن مقدس حقیقی ما دورافتادگان از وطن است؛ به واسطه شدت فقر و پریشانی نزدیک است مُنفَصم[۲] گردد، و اَعادی[۳] دین و دولت ما وقت را مغتنم شمرده و موقع را غنیمت دانسته، از هر طرف با تیغ‌های آتشبار پولتیک[۴] و حِیَل، به ریشه جان ما هجوم‌آورد، و \[در\] صدد آن برآمده که ریشه حیات استقلال ما را از بیخ قطع نموده آتش زنند، و عَلَم اسلام را سرنگون ساخته، مملکت ایران را به سایر مستعمرات خودشان ملحق سازند، و یک دفعه بر اضمحلال و إنعدام[۵] اسلام و مسلمین فاتحه بخوانند. چاره به جز اقدامات مهمه و مَساعی[۶] لازمه نیست و می‌توان گفت که از برای اسلام و مملکت اسلامیه روزی سخت‌تر از امروز نمی‌باشد. امروز، روزی است که هرگاه مسلمانان جهات اتحادیه خود را مستحکم نمایند، دین و وطن خود را از زوال و اضمحلال مصون خواهند داشت و اگر اندکی تَقاعد[۷] ورزند، زمام کار از کف اختیار آنها بیرون خواهد افتاد. عقل قاطع و وجدان سلیم شهادت می‌دهد که مسامحه امروزی مسلمانان را موجب نکبت و فلاکت ابدیه خواهد بود. پس، در این صورت بر تمام اهالی این آب و خاک لازم است که فرداً فرد در حفظ استقلال وی کوشیده و در رفع مفاسد آن بذل مَجهود[۸] نمایند. امروز، حفظ اماکن مقدسه و بسط امنیت در آن، موقوف بر مقداری تنخواه[۹] است که مسلمین به عنوان اعانه تسلیم دولت کنند تا به واسطه آن، داخله مملکت منظم و بنیان استقلالش مستحکم گردد. این دعاگویان دولت علیّه اسلامیه، طلاب و تجار و کسبه بهبهانی که ساکن نجف اشرف هستیم در حفظ قرآن مجید و اماکن توحید، موقع را غنیمت شمرده، آنچه مقدور بود بر طَبَق اخلاص نهاده، تقدیم نمودیم و متاع نفیس شرف را با دَراهِم معدوده خریدار آمدیم. مستدعی از اولیاءِ امور ایدهم الله تعالی که منت بر این دعاگویان نهاده، این هدیه بی‌مقدار را بپذیرند و البته مرجو[۱] از سایر اخوان دینی و وطنی خود چنانیم که در حفظ بیضه[۲] اسلام از دستبرد اجانب که از اهم فرایض اسلامیت است، از هیچگونه اقدام دریغ نفرمایند؛ و هرگز رضا ندهند که عروق استقلال ما یک دفعه از شدت پریشانی تحلیل رود و دولت ما به استقراض از خارجه محتاج شود که با شرایط ناگوار خانه برانداز از راه ناعلاجی نمایند. آن وقت است که اَصَبَحت حَوزَهُالاسلام تَحتَ سَلطَنه الاجانب یَفعَلونَ فیها ما یَشاوْنَ وَ یَحکُمُونَ فیها مَا یُریدُونَ وَ لا اَرانا للَهُ ذلِکَ الیَومَ[۳] آن شاءالله تعالی. اسامی طلاب آقا شیخ محمدعلی، ۴ قران و ۳ شاهی؛ حاجی شیخ محمدعلی، ۵۰ قران؛ آقا شیخ جواد، ۹ قران؛ آقا شیخ محمدصادق، ۹ قران؛ آقا شیخ عبدالرسول، ۱ قران؛ آقا شیخ علی، ۲ قران و ۷ شاهی؛ آقا سید علی، ۲ قران و ۱ شاهی؛ آقا شیخ احمد، ۱۸ قران؛ آقا سید عبدالعزیز، ۲ قران؛ آقا شیخ عباس، ۱۰ قران؛ آقا سید محمد، ۱۰ قران؛ آقا شیخ ابراهیم، ۴ قران؛ آقا شیخ عبدالله، ۴ قران؛ آقا سید محمدحسین، ۲ قران؛ آقا سید رضا، ۲ قران؛ حاجی محمدتقی، ۱۵۰ قران؛ حاجی آقا سید جعفر، ۲۷ قران؛ حاجی آخوند ملاعلی، ۵۰ قران؛ حاجی حسین حاج علی، ۲۷ قران؛ حاجی محمد میرزا، ۳۶ قران؛ حاجی مهدی، ۱۸ قران؛ حاجی سید حسین، ۹ قران؛ حاجی سید محمدباقر، ۹ قران؛ حاجی شاه محمد، ۹ قران؛ آقا محمدعلی، ۲۵ قران؛ عبدالمحمد حاجی آخوند علی، ۱۰ قران؛ حاجی سید اسدالله، ۹ قران؛ حاجی سید هادی، ۹ قران؛ عبود یزدی، ۱۲ قران و ۱۰ شاهی؛ سید محمدجواد، ۱۵ قران؛ سید عباس، ۸ قران؛ سید محمد، ۵ قران؛ ممدحسن، ۵ قران؛ شیخ علی، ۵ قران؛ سید علی سید اسدالله، ۴ قران و ۱۰ شاهی؛ سید ابراهیم، ۴ قران و ۱۰ شاهی؛ آقا محمدعلی حاجی آقا بابا، ۴ قران و ۱۰ شاهی؛ حاجی محمدعلی، ۳ قران؛ حاجی زکی، ۱ قران؛ محمدعلی عباسقلی، ۱ قران؛ سید حسین شاه سلیمان، ۲ قران؛ حاجی میرزا محمدعلی، ۳ قران؛ سید ابراهیم، ۱ قران؛ باقر مشهدی صمد، ۱ قران؛ عبدالحسین، ۲ قران؛ احمد حاجی حسین، ۱ قران؛ سید محمد سید هاشم، ۲ قران؛ حاجی محی‌الدین، ۱۰ شاهی؛ ملا حاجی عطار، ۲ قران؛ سید مهدی، ۲ قران و ۱۰ شاهی؛ سید محمدحسین، ۴ قران؛ میرزا ولد شیخ عبدعلی ۱ قران؛ کربلایی نصرالله، ۱ قران؛ سید هاشم ۱ قران؛ ملا عبدالرسول، ۱ قران؛ مشهدی عباس ۱ قران؛ حاجی محمد، ۲ قران؛ حاجی حسین، ۲ قران؛ میرزا عبدالله، ۲ قران؛ سید عبدالنبی، ۱ قران؛ عبدالحسین قاضی، ۲ قران؛ عبدالله کربلا علی نقی، ۲ قران؛ حاجی علی زغال فروش، ۲ قران؛ سید علی، ۱ قران؛ حاجی عبدالحسین، ۲ قران؛ حاجی آقا علی ۲ قران؛ حاجی عبدالرضا ۲ قران؛ حاجی ابوالحسن، ۲ قران؛ ابول ۱ قران؛ جاسم ولد حاجی محمد، ۲ قران؛ میرزا عبدالزمان ۱ قران؛ قاسم خان، ۲ قران؛ سید جعفر ۵ قران **پاورقی‌ها:** [۱] محل تولد، زادگاه [۲] شکسته [۳] جمع الجمع عدو: دشمنان [۴] سیاست [۵] نابود شدن، نیست شدن [۶] جمع مَسعاه: کوشش‌ها [۷] کناره‌گیری [۸] بذل مجهود: تلاش فراوان [۹] بودجه، سرمایه [۱] امیدوار [۲] اساس [۳] هر کاری بخواهند می‌کنند و به هرچه بخواهند حکم می‌دهند و خداوند آن روز را به ما نشان ندهد! [۴] از واحدهای پول قدیم ایران برابر با یک ریال [۵] از واحدهای پول در دوره قاجار و پهلوی معادل یک بیستم ریال