بسم الله الرحمن الرحیم مِن‌جمله اسباب دلخوری و پریشانی حال و احوال وَ إِن کانَ مَکرُهُم لِتَزُولَ مِنهُ الجبالُ [۱]، اخبارات موحشه [۲] که از عباسی [۳] و داراب و سیمجات شیراز و طهران در مزاحمات یهود و جَزیه [۴] گرفتن از یهود داراب و مالیات گرفتن از سبعه‌جات و عباسی و مقتول نمودن جمعی که نسبت به اخوی شیخ و سید هادی ضال مُضِلّ نااهل عاق [۵] شاق [۶] که مرا در شیراز و طهران رسوا و به زحمت و مزاحمت سؤال و جواب تلگرافات افکنده‌اند، نمی‌دانم چه کرده و چه می‌کنند و کجا هستند و کجا رفته و چه کرده‌اند، که این همه شکایت و اسباب زحمت و تهمت قتل و غارت به من بدبخت گرفتار به غربت و ذلت و علت [۷] و دشمنان خونخوار و کفار فجار و دوستان نادان مثل حاجی فلان و فلان که جراحات لِسان [۸] ایشان بدتر از جراحات سِنان [۹] دشمنان است، چه عرض بکنم و چه جسارت بکنم جز التماس دعای فرج و تعجیل فرج و انتقام این طریق رویه وَ اتَّقُوا مِن مَواضع التَّهَم [۱۰] از مثل جناب حاجی شیخ که در چنین وقتی و موقعی که گرفتاری خود را ملوث به لوث [۱۱] تهمت فوق تهمت این جُهّال نادان بنماید و بهانه و خطوط خود را به گردن دشمنان اندازد. **پاورقی‌ها:** [۱] ابراهیم، ۴۶: و هر چند که نیرنگشان (چنان باشد که)، کوه‌ها از جا کنده شود. [۲] وحشتناک، هولناک [۳] بندرعباس [۴] مالیاتی که سالانه غیر مسلمانان (اهل ذمه) کشورهای اسلامی به حاکمان مسلمان می‌پرداختند. [۵] خودسر، نافرمان [۶] سخت [۷] بیماری [۸] زبان [۹] سرنیزه، نیزه [۱۰] بپرهیزید از این که در معرض تهمت‌ها قرار بگیزه. [۱۱] ملوث به لوث: آلوده به پلیدی [۱۲] [روزنامه] حبل‌المتین؛ س ۱۷، ش ۳۹، مورخ ۱۵ ربیع‌الثانی ۱۳۲۸ ق، ص ۲۰.