حضور حضار محضر انور عموم ملت و اهل شریعت خاصه، جناب شریعتمدار حاجی علی آقا و آقا شیخ علی زید فضله العالی، عرض می‌شود که رقیمه کریمه زیارت شد. مزید، دعاگویی و تشکر گردید. مراتب اقدامات مجدانه و مجاهدات غیورانه جنابعالی و جناب آقا شیخ جعفر کاشی و سایر آقایان کرام و آقازادگان عظام و موالی کرام از هر جهت شاکر و متشکرم. جزاکم الله عن الاسلام و اهله خیر جزاء المحسنین. البته خبر دارید که داعی یک تن علیل، صد کاروان اسیر، خواستیم بیاییم حسب‌الامر به شیراز محض تظلم و مطالبه حقوق قصاص و تقاص حقوق شخصی و نوعی غارت شده و دماءِ شهداءِ سادات و ائمه جماعات در محراب عبادات که تاکنون هر قدر تفحص کرده اثر و آثاری از جنائز آنها پیدا نشد. تلگراف از طهران رسید که مراجعه کرده و به شیراز نیایید که حقوق شما دریافت می‌شود، ما هم حسب‌الامر تلگراف و اوامر مطاعه آقایان حجج اسلام مراجعه کرده به خرابه‌های شام که علاوه بر این که آن منازلی که شعائر و مَشاعر اسلام و اسلامیان بوده غارت کرده و خراب نموده، آتش زده که بالمره قابل سکنا نشود. در هر صورت خودم با بیست، سی نفر اسراءِ غارت شده محض استتقاذ [۱] اطفال و عیال اسیر تحت‌السده اشرار و کفار مراجعه به خرابه خود نموده و در از روی بسته، حتی برای نماز کسی را راه نداده مشغول عبادت و ناخوشی خودم که تب [۲] لازم و نوبه است هستم و اطفال و عیالات دیگران اغلب دربدر بلاد غربت، جرأت معاودت ندارند. معذلک باز به تلبیس [۳] قضات جور، اغواءِ بهارلو و دلخوانی، و سُنی‌های اِوَز و گراشی‌ها نموده‌اند. کفار حربی، حرامزادگان یزید به دزدی و راهزنی و خونریزی و قطاع‌الطریقی [۴] و قتل و غارت و اظهار کفر و عداوت با عموم ملت و افتراء و بهتان و تهمت و نسبت به جمعیت این داعی، محض خلط مبحث و پیشگیری و پامال کردن حقوق و اموال غارتی، اگر دیگران داعی را نمی‌شناسند یا این که سَماعونَ لکَذِب اَکّالونَ لِلسُّحتِ [۵] هستند، لیک جنابعالی داعی را شناخته‌اید. سال قبل در شیراز کیفیت دخول و خروج و سلوک و حال و احوال داعی را از هر جهت دیده جز طالب انزواء و گوشه‌نشینی و وحدت و خلوت و خفاء و اختفاء به هیچوجه نبوده و نیستم. نه جمعیت، نه نوکر دارم، نه قوم و نه خویش، نه مال نه نهال، جز علت و اعتلال [۶] و سوءِ حال و احوال و کثرت ملال و کلال [۷] و خجالت و انفعال، مجرد از تمام علائق و بال و ما قیل او یُقال [۸]، مجرد از هر تهمت و خیال اهل کفر و خلال. کافر همه را به کیش خود پندارد. هیچ صوفی و قلندر به این تجرد و منقطع الی الله نبوده و نشده است. من کجا این افترائات جعلیه \[کجا\]؟ **پاورقی‌ها:** [۱] نجات‌دادن [۲] در اصل: تاب [۳] نیرنگ‌سازی [۴] راهزنی [۵] اشاره به آیه ۴۲ سوره مائده است که می‌فرماید: آنها جاسوسان دروغزن و خورندگان مال حرامند. [۶] بیماری [۷] خستگی [۸] ما یقل او یقال: آنچه گفته شده یا گفته می‌شود.